Η επιστήμη χωρίς ηθική δεν είναι πρόοδος
Με έναν δυναμικό, αγωνιστικό χαιρετισμό στο Σύνταγμα, στο πλαίσιο του 16ου National Animal Rights Day, ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας «ΝΕΜΕΣΙΣ», Θανάσης Γουνάρης, έθεσε στο επίκεντρο τα «αόρατα» θύματα των εργαστηρίων, τα πειραματόζωα. Κατήγγειλε τη συστηματική κοινωνική ύπνωση και την έλλειψη πολιτικής βούλησης, τονίζοντας ότι η επιστήμη δίχως ηθικά όρια δεν συνιστά πολιτισμό. Υπογράμμισε ότι σήμερα υπάρχουν οι τεχνολογικές εναλλακτικές λύσεις για την αντικατάσταση της βίας από τη γνώση. Κλείνοντας, κάλεσε τους πολίτες σε διαρκή επαγρύπνηση και διεκδίκηση, ώστε να γίνουν η φωνή των πιο αδύναμων πλασμάτων του πλανήτη, διεκδικώντας έναν κόσμο με σεβασμό.
Στη φωτό ο αντιπρόεδρος της ΝΕΜΕΣΙΣ και η Μαρίνα Τελή μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας.
ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΓΟΥΝΑΡΗ
Αγωνιστικός χαιρετισμός από την Πανελλήνια Ομοσπονδία ΝΕΜΕΣΙΣ, Για το Περιβάλλον, τα Ζώα, το Αντι-Κυνήγι
Η Πρόεδρος της Ομοσπονδίας και το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας ΝΕΜΕΣΙΣ στέλνουν έναν θερμό και αγωνιστικό χαιρετισμό στους διοργανωτές του National Animal Rights Day και σε όλους τους πολίτες που βρίσκονται σήμερα εδώ, στην Πλατεία Συντάγματος, για να υψώσουν τη φωνή τους για τα ζώα.
Η ΝΕΜΕΣΙΣ είναι μια πανελλήνια ομοσπονδία που αγωνίζεται καθημερινά για την προστασία των ζώων, του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας. Αγωνίζεται ενάντια στο κυνήγι, στην κακοποίηση, στην εκμετάλλευση των ζώων, στην αδιαφορία της Πολιτείας και σε κάθε μορφή βίας απέναντι στους βιολογικούς μας εταίρους πάνω σε αυτόν τον πλανήτη.
Κυρίες και κύριοι,
Σήμερα δεν βρισκόμαστε εδώ μόνο για να θυμηθούμε.
Δεν βρισκόμαστε εδώ μόνο για να τιμήσουμε.
Βρισκόμαστε εδώ για να διεκδικήσουμε.
Βρισκόμαστε εδώ για να σπάσουμε τη σιωπή.
Βρισκόμαστε εδώ για να μιλήσουμε για εκείνα τα ζώα που σχεδόν κανείς δεν βλέπει.
Για τα πειραματόζωα.
Για τα αόρατα θύματα.
Για τα ζώα που γεννιούνται, ζουν και πεθαίνουν πίσω από κλειστές πόρτες, πίσω από τοίχους εργαστηρίων, μακριά από τα μάτια της κοινωνίας.
Σκύλοι.
Γάτες.
Κουνέλια.
Ποντίκια.
Πίθηκοι.
Ψάρια.
Πουλιά.
Έμβια όντα που αισθάνονται πόνο, φόβο, αγωνία και μοναξιά.
Όχι αριθμοί.
Όχι αναλώσιμο υλικό.
Όχι εργαλεία.
Ζωές.
Και ακριβώς επειδή δεν τα βλέπουμε, η ευθύνη μας είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Γιατί η αδικία που κρύβεται είναι πάντα πιο εύκολο να συνεχιστεί.
Και η κοινωνία μας έχει μάθει να μην κοιτάζει.
Έχει μάθει να συνηθίζει.
Έχει μάθει να αποδέχεται.
Έχει μάθει να ζει μέσα σε μια βολική νιρβάνα, μέσα σε μια ύπνωση που καλλιεργείται συστηματικά.
Μας μαθαίνουν να βλέπουμε τα αποτελέσματα.
Όχι το κόστος.
Μας μαθαίνουν να απολαμβάνουμε τα οφέλη.
Όχι να αναρωτιόμαστε ποιος πλήρωσε το τίμημα.
Και τα ζώα πληρώνουν καθημερινά αυτό το τίμημα.
Η ΝΕΜΕΣΙΣ δεν βρίσκεται εδώ για να αρνηθεί την επιστήμη.
Η επιστήμη είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ανθρωπότητας.
Αλλά η επιστήμη χωρίς ηθική δεν είναι πρόοδος.
Η επιστήμη χωρίς όρια δεν είναι πολιτισμός.
Η επιστήμη οφείλει να εξελίσσεται.
Και η πραγματική εξέλιξη βρίσκεται στην αντικατάσταση της βίας από τη γνώση.
Στην αντικατάσταση του πόνου από την καινοτομία.
Στην ανάπτυξη και εφαρμογή εναλλακτικών μεθόδων που δεν απαιτούν τη θυσία έμβιων όντων.
Σήμερα οι δυνατότητες υπάρχουν.
Οι τεχνολογίες υπάρχουν.
Οι επιστημονικές λύσεις αναπτύσσονται διαρκώς.
Αυτό που συχνά λείπει είναι η πολιτική βούληση.
Και εδώ ακριβώς αρχίζουν οι ευθύνες του πολιτικού προσωπικού της χώρας.
Για δεκαετίες τα ζητήματα των ζώων αντιμετωπίστηκαν ως δευτερεύοντα.
Ως περιθωριακά.
Ως θέματα που μπορούν πάντα να περιμένουν.
Η προστασία των ζώων δεν αποτελεί προτεραιότητα.
Η εφαρμογή της νομοθεσίας παραμένει ελλιπής.
Οι έλεγχοι είναι ανεπαρκείς.
Οι πόροι περιορισμένοι.
Και οι φωνές όσων αγωνίζονται για τα ζώα συχνά αντιμετωπίζονται με αδιαφορία.
Όμως τα ζώα δεν μπορούν να περιμένουν άλλο.
Δεν μπορούν να περιμένουν τις επόμενες εκλογές.
Δεν μπορούν να περιμένουν την επόμενη επιτροπή.
Δεν μπορούν να περιμένουν την επόμενη υπόσχεση.
Κάθε μέρα που περνά, χιλιάδες ζώα συνεχίζουν να υποφέρουν.
Και γι’ αυτό η κοινωνία των πολιτών οφείλει να σηκωθεί όρθια.
Να απαιτήσει αλλαγές.
Να απαιτήσει διαφάνεια.
Να απαιτήσει χρηματοδότηση της έρευνας για εναλλακτικές μεθόδους.
Να απαιτήσει έναν νέο ηθικό ορίζοντα στις σχέσεις μας με τα άλλα είδη.
Η ιστορία δείχνει ότι καμία μεγάλη αλλαγή δεν ήρθε επειδή κάποιοι περίμεναν υπομονετικά.
Οι αλλαγές έρχονται όταν οι πολίτες αρνούνται να σιωπήσουν.
Όταν αρνούνται να συμβιβαστούν.
Όταν αρνούνται να θεωρήσουν φυσιολογική την αδικία.
Σήμερα, λοιπόν, η ΝΕΜΕΣΙΣ καλεί όλους τους πολίτες να γίνουν μέρος αυτής της αλλαγής.
Να μην προσπερνούν.
Να μην αδιαφορούν.
Να μην συνηθίζουν.
Να γίνουν η φωνή εκείνων που δεν έχουν φωνή.
Γιατί τα πειραματόζωα δεν μπορούν να μιλήσουν.
Δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν.
Δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.
Μπορούμε όμως εμείς.
Και οφείλουμε να το κάνουμε.
Με επιμονή.
Με γνώση.
Με επιχειρήματα.
Με αποφασιστικότητα.
Αλλά και με την ακλόνητη πεποίθηση ότι ένας κόσμος με περισσότερο σεβασμό προς τα ζώα είναι ένας καλύτερος κόσμος και για τους ανθρώπους.
Γιατί ο πολιτισμός δεν κρίνεται από το πώς φερόμαστε στους ισχυρούς.
Κρίνεται από το πώς φερόμαστε στους πιο αδύναμους.
Και τα πειραματόζωα είναι από τους πιο αδύναμους κατοίκους αυτού του πλανήτη.
Η ΝΕΜΕΣΙΣ δηλώνει σήμερα ότι δεν θα τα ξεχάσει.
Και καλεί την κοινωνία να μην τα ξεχάσει ποτέ.
Σας ευχαριστούμε.
