Η Πανελλήνια Ομοσπονδία ΝΕΜΕΣΙΣ διαπιστώνει ότι το ζήτημα των αδέσποτων ζώων στην Ελλάδα παραμένει άλυτο λόγω διαχρονικής αποτυχίας του ισχύοντος συστήματος στην πρόληψη, στη διαχείριση, στη χρηματοδότηση, στους ελέγχους και στην εφαρμογή της νομοθεσίας. Το μοντέλο των κυνοκομείων-αποθηκών ψυχών και των αποσπασματικών πρακτικών έχει αποτύχει και πρέπει να αντικατασταθεί.
Στην καρδιά του προβλήματος βρίσκεται μια κρίσιμη και υποτιμημένη παράμετρος:
H εξουθενωτική επιβάρυνση των εθελοντών, οι οποίοι αποτελούν την άτυπη αλλά αναντικατάστατη υποδομή του συστήματος. Οι εθελοντές καλύπτουν καθημερινά ανάγκες που θα έπρεπε να καλύπτει η Πολιτεία: φροντίζουν, μεταφέρουν, θεραπεύουν, χρηματοδοτούν από προσωπικούς πόρους και εκτίθενται σε απειλές, βία και κοινωνική προκατάληψη, βιώνοντας συνεχή ψυχική, ηθική και οικονομική φθορά. Χωρίς αυτούς, η διαχείριση των αδέσποτων θα κατέρρεε πλήρως.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίζει να στηρίζεται στον ηρωισμό των πολιτών αντί για κρατική ευθύνη. Γι’ αυτό η ΝΕΜΕΣΙΣ καταθέτει ένα νέο, εφαρμόσιμο μοντέλο πολιτικής, βασισμένο σε διεθνή επιτυχημένα παραδείγματα, όπως της Ολλανδίας:
- Ριζική ανακατανομή κονδυλίων στην πρόληψη, με μαζικές, στοχευμένες στειρώσεις και δωρεάν στείρωση των ζώων των κοινωνικών ομάδων του άρθρου 4 (περίπου 1.500.000 σκύλοι και γάτες).
- Υποχρεωτικά Δημοτικά Κτηνιατρεία πλήρους λειτουργίας, με πραγματικές προσλήψεις και σταθερά προγράμματα στειρώσεων.
- Δημιουργία Αστυνομίας Ζώων σε επίπεδο Δήμου ή Περιφέρειας.
- Υποχρεωτική φιλοζωική εκπαίδευση στα σχολεία.
- Μόνιμη εθνική καμπάνια ενημέρωσης, σοβαρή και διαρκής.
- Κίνητρα υιοθεσίας για τα ζώα των κυνοκομείων.
- Επαγγελματική καταγραφή αδέσποτων ανά Δήμο, ώστε η χρηματοδότηση να βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα.
- Καταστολή του παράνομου εμπορίου ζώων, εισαγόμενου και εγχώριου.
- Εφόσον απαιτηθεί, υποχρεωτική στείρωση των δεσποζόμενων για πέντε έτη, με επανεξέταση του μέτρου.
Παράλληλα, η ΝΕΜΕΣΙΣ ζητά για τους εθελοντές:
- θεσμική αναγνώριση,
- οικονομική ενίσχυση ως κρατική υποχρέωση,
- νομική προστασία στο έργο τους,
- ψυχοκοινωνική στήριξη,
- επίσημη συνεργασία με τους Δήμους.
Οι εθελοντές δεν είναι βοηθητικοί· είναι η ραχοκοκαλιά του συστήματος.
Η χώρα δεν μπορεί να τους εξαντλεί, να τους αφήνει απροστάτευτους και ταυτόχρονα να εξαρτάται από αυτούς.
Για σύγχρονη ευρωπαϊκή πολιτική για τα ζώα, απαιτείται ριζική αλλαγή μοντέλου και πραγματική προστασία των ανθρώπων που κρατούν το σύστημα όρθιο.
