Δράμα Ζώων στη Νίκαια: Μια Διάσωση που Αποκαλύπτει τις Πληγές της Φιλοζωίας
Πρόσφατα, η κοινότητα της Νίκαιας έγινε μάρτυρας ενός περιστατικού που αναδεικνύει για ακόμη μια φορά τις βαθιές πληγές στην ευζωία των ζώων και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα φιλοζωικά σωματεία στην Ελλάδα. Έπειτα από ενημέρωση του Δήμου Νίκαιας – Αγ. Ι. Ρέντη, δύο τοπικές φιλοζωικές οργανώσεις, το Φιλοζωικό Σωματείο Νίκαιας-Κερατσινίου και τα Φοβισμένα Αδεσποτάκια Νεάπολης, κινητοποιήθηκαν άμεσα για να διερευνήσουν μια αναφορά σχετικά με δεσποζόμενα ζώα που ζούσαν υπό απαράδεκτες συνθήκες. Τα ζώα αυτά βρέθηκαν εγκαταλελειμμένα σε μια ταράτσα οικίας στην περιοχή της Νίκαιας, χωρίς κανένα από τα απαραίτητα: ατσιπάριστα, αστείρωτα και χωρίς ενημερωμένα βιβλιάρια υγείας.
Η Τραγική Κατάσταση και η Πρώτη Επέμβαση
Η εικόνα που αντίκρισαν οι εθελοντές ήταν αποκαρδιωτική. Ο ιδιοκτήτης των ζώων αδυνατούσε πασιφανώς να τηρήσει τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις ευζωίας, αφήνοντας τα ζώα εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες. Πέρα από την έλλειψη βασικής φροντίδας, τα ζώα εμφάνιζαν έντονα σημάδια φόβου, μια συνέπεια της μακροχρόνιας παθητικής κακοποίησης. Επιπρόσθετα, ο κίνδυνος ήταν άμεσος και απτός: στην ταράτσα δεν υπήρχε ούτε περίφραξη, γεγονός που καθιστούσε πιθανή την πτώση τους στο κενό ανά πάσα στιγμή.
Συνεπώς, κατά την πρώτη επίσκεψη, οι εθελοντές διαπίστωσαν την εξαιρετικά επιβαρυμένη κατάσταση, όχι μόνο των ζώων, αλλά και του ίδιου του ιδιοκτήτη, ο οποίος δεν ήταν σε θέση να φροντίσει ούτε τον εαυτό του. Πρόκειται, όπως αποδείχθηκε, για ζώα που προέρχονταν από δύο γέννες της ίδιας οικογένειας. Ακολούθως, προχώρησαν άμεσα στην απομάκρυνση του ενήλικου θηλυκού σκύλου μαζί με τα τρία νεαρά κουτάβια της, θέτοντας ως επόμενο στόχο τη διάσωση των υπόλοιπων πέντε ζώων. Ωστόσο, όπως είναι ευρέως γνωστό στον χώρο, τα περιστατικά τρέχουν συνεχώς και η προσπάθεια για τη διάσωση ζώων είναι ένας αγώνας δρόμου.
Απειλές και Νομικές Ενέργειες: Ο Αργός Δρόμος προς τη Διάσωση
Η αφοσίωση των εθελοντών συχνά δοκιμάζεται σκληρά. Μετά την πρώτη επιτυχημένη απομάκρυνση, μια εθελόντριά μας δέχθηκε απειλές και ύβρεις, γεγονός που προκάλεσε εύλογη ανησυχία για τη σωματική της ακεραιότητα, καθώς και για την ασφάλεια του χώρου φιλοξενίας των ζώων. Εντούτοις, αυτό δεν πτόησε τα σωματεία. Αντιθέτως, προχώρησαν σε όλες τις προβλεπόμενες νόμιμες ενέργειες, με διπλό στόχο: αφενός τη διάσωση των εναπομεινάντων πέντε ζώων από την ταράτσα και αφετέρου τη διασφάλιση ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν θα έχει ποτέ ξανά ζώα υπό την ευθύνη του.
Τελικά, χάρη στην επιμονή των φιλοζωικών και την συνεργασία των αρχών, με εισαγγελική εντολή και παρουσία της αστυνομίας και προσωπικού του ΔΙ.ΚΕ.Π.Α.Ζ., απομακρύνθηκαν συνολικά τα πέντε ζώα από την ταράτσα. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να εκφράσουμε τις θερμές ευχαριστίες μας στους εργαζομένους του ΔΙ.ΚΕ.Π.Α.Ζ. για τη σημαντική συμβολή τους σε αυτή την επιχείρηση διάσωσης.
Το Δίλημμα των Καταφυγίων: Ποιος Φέρει την Ευθύνη;
Παρά την επιτυχή διάσωση, ένα νέο, τεράστιο πρόβλημα αναδείχθηκε: η έλλειψη διαθέσιμου χώρου για τη φιλοξενία των ζώων. Είναι χαρακτηριστικό ότι, παρά την παρουσία των εμπλεκομένων φορέων, δεν υπήρχε άλλος τρόπος παρά να μεταφερθούν τα ζώα στο δικό μας καταφύγιο. Ένα καταφύγιο που, ας σημειωθεί, έχει χαρακτηριστεί ως μη αδειοδοτημένο, βρίσκεται σε χώρο που θεωρείται δασική περιοχή και οι εγκαταστάσεις του έχουν ήδη πληγεί από πλημμύρες. Θεωρητικά, σε ένα τέτοιο μέρος δεν θα έπρεπε να φιλοξενούνται νέα ζώα.
Εδώ ανακύπτει το εύλογο ερώτημα: ποιος τελικά φέρει την ευθύνη για τα ζώα αυτά; Καλούμαστε να επωμιστούμε αρμοδιότητες που δεν μας αναλογούν. Πράγματι, όταν αναλαμβάνουμε ζώα επειδή δεν υπάρχει άλλη διαθέσιμη λύση από τις αρμόδιες αρχές, θεωρούμαστε παράνομοι ή απαραίτητοι; Η απάντηση είναι προφανής για όσους βιώνουν καθημερινά αυτή την πραγματικότητα.
Η Αφανής Προσφορά και η Έλλειψη Στήριξης
Για ακόμη μία φορά, σταθήκαμε στο πλευρό των ζώων, καλύπτοντας κενά και ευθύνες άλλων. Είναι λυπηρό ότι, ενώ αποδεικνύουμε έμπρακτα τη συμβολή μας, προσφέροντας εθελοντικά, αφιλοκερδώς και με αγάπη, γεννάται το ερώτημα: γιατί δεν υπάρχει η αντίστοιχη στήριξη προς το έργο μας; Το έργο αυτό δεν εξυπηρετεί εμάς, αλλά την κοινωνία και, πρωτίστως, τα ίδια τα ζώα.
Παρόλα αυτά, αξίζει να σημειωθεί ότι, παρά τη δική μας καθοριστική συμβολή, δεν έγινε καμία σχετική αναφορά σε δημόσιες ανακοινώσεις. Εμείς, ωστόσο, πράξαμε όπως οφείλαμε: αντιμετωπίσαμε απειλές, αναζητήσαμε λύσεις και, εν τέλει, αναλάβαμε για ακόμη μία φορά την ευθύνη για τα ζώα. Η φιλοζωία δεν είναι απλά μια δραστηριότητα, είναι μια στάση ζωής που απαιτεί αναγνώριση και ουσιαστική υποστήριξη από όλους τους φορείς.
