Η πρόσφατη υπόθεση του πιτμπουλ της Ζακύνθου έφερε ξανά στο προσκήνιο το σπουδαίο έργο της φιλοζωικής οργάνωσης «Στέγη Αδέσποτων Ζώων Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης». Είναι το σωματείο που υιοθέτησε το πιτμπουλ που κατάφερε τα θανατηφόρα πλήγματα σε δίχρονο αγοράκι στη Ζάκυνθο. Πίσω από την εμβληματική αυτή οργάνωση κρύβεται μια ιστορία αφοσίωσης και αγώνα, συνδεδεμένη άρρηκτα με το όνομα της Μαρίνας Κόλλια-Πετροπουλάκη. Μιας γυναίκας που αφιέρωσε τη ζωή της στην προστασία των ζώων, θέτοντας τις βάσεις για το φιλοζωικό κίνημα στην Ελλάδα. Ποια ήταν όμως αυτή η σπουδαία προσωπικότητα που έθεσε τα θεμέλια της προστασίας των αδέσποτων στη χώρα μας;
Η Αρχή μιας Εμβληματικής Πορείας: Ο Νόμος 1197/1981
Η Μαρίνα Κόλλια-Πετροπουλάκη υπήρξε η κινητήριος δύναμη πίσω από την ψήφιση του νόμου 1197/1981, ενός ορόσημου για την προστασία των ζώων στην Ελλάδα. Χάρη στις άοκνες προσπάθειές της, αυτός ο νόμος, που ψηφίστηκε από τη Βουλή το 1981, έθεσε για πρώτη φορά τις βάσεις για την προστασία όχι μόνο των δεσποζόμενων αλλά και των αδέσποτων ζώων στη χώρα μας, ανοίγοντας τον δρόμο για μια πιο ανθρώπινη αντιμετώπιση των τετράποδων φίλων μας.
Από το Κυνοκομείο του Κορωπίου στις Μάχες της Βουλής
Πέρα από τη νομοθετική της δράση, η Μαρίνα Κόλλια-Πετροπουλάκη ήταν και η ψυχή του ιστορικού φιλοζωικού σωματείου «Στέγη Αδέσποτων Ζώων Αγίου Φραγκίσκου Ασίζης», αναλαμβάνοντας την προεδρία του για πολλά χρόνια. Με δικά της χρήματα δημιούργησε ένα κυνοκομείο στο Κορωπί, προσφέροντας φροντίδα σε ανυπεράσπιστα πλάσματα. Η ακτιβιστική της δράση δεν περιοριζόταν μόνο εκεί. Ως πρόεδρος της επιτροπής των 36 Συνεργαζόμενων Φιλοζωικών Σωματείων από το 2000 έως το τέλος της ζωής της, έδωσε μεγάλες μάχες εντός της Βουλής. Το 2003, συνέβαλε καθοριστικά στην πρόβλεψη του νόμου 3170/2003, που επέτρεπε τη συνεργασία φιλοζωικών σωματείων με τους Ο.Τ.Α. για τη διαχείριση των αδέσποτων. Επίσης, το 2004, στάθηκε ασπίδα απέναντι στην απειλή θανάτωσης των αδέσποτων της πρωτεύουσας ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, κινητοποιώντας πλήθος κόσμου με διαμαρτυρίες στο Σύνταγμα.
Πρωτοπορία και Δικαστικές Νίκες: Το Παράδειγμα της Θήβας
Η τόλμη και η αποφασιστικότητα της Μαρίνας Κόλλια-Πετροπουλάκη ήταν εμφανείς και σε δικαστικό επίπεδο. Ήταν η πρώτη στην Ελλάδα που κατάφερε, μέσα από δικαστική απόφαση, να καταδικάσει τον δήμαρχο Θηβών, Αλέξανδρο Κοφίνη, για τις απάνθρωπες συνθήκες στο δημοτικό κυνοκομείο της πόλης. Ένας αγώνας που αναδεικνύει την αταλάντευτη δέσμευσή της για την εφαρμογή του νόμου και την προστασία των ζώων. Η δράση της επεκτάθηκε και σε συνέδρια, όπως η «Α΄ Συνάντηση για την Ευρωπαϊκή Προοπτική της Φιλοζωικής Κουλτούρας στην Ελλάδα του Σήμερα» το 2011, όπου ήταν κεντρικό πρόσωπο.
Η Κληρονομιά μιας Πρωτοπόρου: Μια Ζωή Αφιερωμένη στα Ζώα
Όσοι τη γνώρισαν περιγράφουν τη Μαρίνα Κόλλια-Πετροπουλάκη ως έναν φιλεύσπλαχνο άνθρωπο, που πέραν των ζώων, βοηθούσε και τους συνανθρώπους της που είχαν ανάγκη. Ο θάνατός της τον Αύγουστο του 2016 άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια βαριά κληρονομιά. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία: «Έφυγε μια μεγάλη κυρία της φιλοζωίας, που ενέπνευσε με την στάση της, τον δυναμισμό της και την σοφία της πολλούς νέους φιλόζωους. Η Μαρίνα Κόλλια αφιέρωσε τη ζωή της στην προστασία των ζώων και μας άφησε βαριά κληρονομιά. Στο καλό Μαρίνα, το αστέρι σου θα μας φωτίζει για πάντα».
Οικοδόμησε το όραμα της φιλοζωϊας στην Ελλάδα
Η Μαρίνα Κόλλια-Πετροπουλάκη δεν ήταν απλώς μια φιλόζωη. Ήταν μια οραματίστρια, μια νομοθέτης, μια ακτιβίστρια και μια πρωτοπόρος που διαμόρφωσε το τοπίο της φιλοζωίας στην Ελλάδα. Το έργο της, οι αγώνες της και η αφοσίωσή της αποτελούν φάρο έμπνευσης για όλους όσους παλεύουν για τα δικαιώματα των ζώων, εξασφαλίζοντας ότι η «Στέγη Αδέσποτων Ζώων Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης» και άλλες οργανώσεις συνεχίζουν το πολύτιμο έργο τους, βασισμένες στα θεμέλια που έθεσε εκείνη.
