Πολλά πρόστιμα για κακοποίηση ζώων κινδυνεύουν να «σβήσουν» στο τρίμηνο
Μια άγνωστη αλλά εξαιρετικά κρίσιμη νομική λεπτομέρεια, η οποία κινδυνεύει να αφήσει ατιμώρητους όσους παραβιάζουν τη νομοθεσία για την προστασία των ζώων, έρχεται στο φως της δημοσιότητας. Αναλυτικότερα, μέσα από τον επίσημο «Οδηγό Αστυνομικής Ανταπόκρισης σε Περιστατικά Κακοποίησης Ζώων» της ΕΛ.ΑΣ., αποκαλύπτεται μια νομική «βόμβα» που αφορά την παραγραφή των διοικητικών κυρώσεων. Όπως προκύπτει από το έγγραφο, δεκάδες τσουχτερά πρόστιμα που προβλέπει ο Νόμος 4830/2021 κινδυνεύουν να «σβήσουν» οριστικά στα συρτάρια των αρχών, εάν οι διαδικασίες δεν κινηθούν με απόλυτη ταχύτητα. Αρχικά, το σημείο-κλειδί που προκαλεί έντονο προβληματισμό βασίζεται στις γενικές διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ν. 2690/1999) και την πάγια νομολογία. Σύμφωνα με τον οδηγό, εάν η αρμόδια Αστυνομική Υπηρεσία δεν προβεί για οποιονδήποτε λόγο στη βεβαίωση του προβλεπόμενου προστίμου εντός τριών (3) μηνών από την ημερομηνία τέλεσης της διοικητικής παράβασης, το δικαίωμα αυτό χάνεται οριστικά. Επιπλέον, στην περίπτωση που πρόκειται για μια διαρκή παράβαση (όπως για παράδειγμα η μόνιμη αλυσόδεση), η ίδια τρίμηνη προθεσμία ξεκινά ακριβώς από την ημέρα άρσης της τελευταίας παράβασης. Ως εκ τούτου, εάν παρέλθει αυτό το κρίσιμο χρονικό διάστημα χωρίς να ολοκληρωθεί η γραφειοκρατική διαδικασία, η Διοίκηση καθίσταται κατά χρόνο αναρμόδια. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν νομιμοποιούνται πλέον να βεβαιώσουν το πρόστιμο, με αποτέλεσμα ο παραβάτης να γλιτώνει τη διοικητική κύρωση, ακόμη κι αν η πράξη του έχει αποδειχθεί περίτρανα.
Πώς μπορεί να χαθεί ένα πρόστιμο μετά από ποινική καταδίκη
Στη συνέχεια, ο οδηγός της Ελληνικής Αστυνομίας ξεκαθαρίζει μια άλλη σημαντική παράμετρο, η οποία συνδέεται άμεσα με τις δικαστικές αποφάσεις. Συγκεκριμένα, σε περίπτωση αμετάκλητης ποινικής καταδίκης ενός προσώπου για εγκλήματα του ν. 4830/2021, τα οποία συνιστούν ταυτόχρονα και διοικητική παράβαση, υφίσταται αυτόματη υποχρέωση βεβαίωσης του σχετικού προστίμου από την αρμόδια Αστυνομική Υπηρεσία.
Ωστόσο, ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, ο παράγοντας του χρόνου παραμένει αμείλικτος. Αν, για παράδειγμα, υπάρξει κωλυσιεργία, καθυστέρηση στη διαβίβαση των εγγράφων ή γραφειοκρατικό κομφούζιο που θα ξεπεράσει το όριο του τριμήνου, η αστυνομία χάνει το δικαίωμα επιβολής. Έτσι, πρόστιμα που αγγίζουν τις χιλιάδες ευρώ για σοβαρά αδικήματα κινδυνεύουν να μην εισπραχθούν ποτέ, στερώντας παράλληλα πολύτιμους πόρους από την τοπική αυτοδιοίκηση για τη διαχείριση των αδέσποτων.
Καμπανάκι για πολίτες και φιλοζωικά σωματεία
Συμπερασματικά, η αποκάλυψη αυτής της νομικής λεπτομέρειας λειτουργεί ως ένα ηχηρό «καμπανάκι» για την κοινωνία των πολιτών. Είναι σαφές ότι οι απλοί πολίτες και κυρίως τα φιλοζωικά σωματεία, που δίνουν καθημερινή μάχη για τα δικαιώματα των ζώων, πρέπει να αλλάξουν στρατηγική. Δεν αρκεί πλέον μόνο η υποβολή μιας καταγγελίας ή η συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων. Αντίθετα, απαιτείται συνεχής, στενή και οργανωμένη παρακολούθηση της πορείας της κάθε υπόθεσης. Τα σωματεία οφείλουν να ασκούν θεσμική πίεση και να ελέγχουν τις αρμόδιες αστυνομικές αρχές, ώστε η βεβαίωση των προστίμων να πραγματοποιείται είτε άμεσα στον τόπο του συμβάντος, είτε το ταχύτερο δυνατό μεταγενέστερα, πριν εκπνεύσει η μοιραία προθεσμία των 90 ημερών. Σε μια χώρα όπου η κακοποίηση ζώων παραμένει πληγή, κανένα παραθυράκι του νόμου και καμία γραφειοκρατική καθυστέρηση δεν πρέπει να γίνεται ασπίδα για τους παρανομούντες.
