Τα εντερικά παράσιτα, σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και σε μη αναστρέψιμες βλάβες υγείας των σκύλων. Δείτε τι πρέπει να γνωρίζετε για αυτά και τι μπορείτε να κάνετε για να τα αποτρέψετε.
Τα παράσιτα είναι εντερικά «σκουλήκια» που χωρίζονται σε διάφορα είδη. Ανεξάρτητα όμως από τον τύπο, και είτε είναι εσωτερικά είτε εξωτερικά, μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας στο αγαπημένο μας τετράποδο. Γι’ αυτό θα πρέπει ο σκύλος μας είναι πλήρως αποπαρασιτωμένος.
Ο κτηνίατρός σας θα σας ενημερώσει για τον έλεγχο των παρασίτων, τα οποία εκτός από τα σκυλιά, μπορούν να πλήξουν και όλα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Η αντιπαρασιτική θεραπεία περιλαμβάνει τα αντιπαρασιτικά για εσωτερική χρήση, δηλαδή χάπια, και τις αμπούλες που εφαρμόζονται στο δέρμα του σκύλου σου. Για τα εξωτερικά παράσιτα μπορούν να χορηγηθούν και δισκία.
Τα είδη των… εσωτερικών σκουληκιών
Στην κατηγορία των εσωτερικών παρασίτων, ανήκουν, μεταξύ άλλων, τα σκουλήκια ταινίες, τα σκουλήκια με αγκιστρωτό σχήμα, τα στρογγυλά σκουλήκια, τα επονομαζόμενα whipworms (Trichuris vulpis).
Τα συμπτώματα που μπορεί να παρουσιάσει ο σκύλος αν έχει εντερικά παράσιτα, εξαρτώνται από την ηλικία, τον τύπο του παράσιτου, αλλά και τη διασπορά τους. Το πιθανότερο όμως είναι να παρουσιάσει διάρροια, εμετούς και πρησμένη κοιλιά.
Στα κουτάβια, αν υπάρξει μεγάλη διασπορά, μπορεί να προκαλέσει αναιμία.
Τα παράσιτα του πνεύμονα, που είναι σκουλήκια τα οποία μετακινούνται στον πνεύμονα μέσω των αιμοφόρων αγγείων, προκαλούν βήχα, ενδεχομένως πήξη του αίματος και σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και στο θάνατο του σκύλου.
Ένα συνηθισμένο εσωτερικό παράσιτο είναι το αποκαλούμενο σκουλήκι της καρδιάς, καθώς ζει στη καρδιά, έχει συμπτώματα που σχετίζονται με καρδιακές ή πνευμονικές παθήσεις και αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα μπορεί να προκαλέσει το θάνατο του ζώου.
Τα εξωτερικά παράσιτα σκύλου
Εξωτερικά παράσιτα είναι τα τσιμπούρια, οι ψείρες, οι ψύλλοι, τα ακάρεα. Μάλιστα, τα τσιμπούρια και οι ψύλλοι, που είναι φορείς σοβαρών ασθενειών, μπορεί να μεταδοθούν και στον άνθρωπο προκαλώντας του προβλήματα υγείας.
Τι να κάνετε για τη θεραπεία
Εάν έχετε την υποψία ότι ο σκύλος σας μπορεί να έχει παράσιτα, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον κτηνίατρο σας για εξέταση κοπράνων.
Μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας που θα χορηγήσει ο κτηνίατρος, καλό θα ήταν να στείλετε για έλεγχο ένα δείγμα κοπράνων, ώστε να βεβαιωθείτε ότι η θεραπεία είχε αποτέλεσμα.
Επειδή όμως, υπάρχει και η περίπτωση μόλυνσης ενός σκύλου χωρίς να υπάρχουν εξωτερικά σημάδια που να το υποδηλώνουν, οι ειδικοί συνιστούν: δύο έως τέσσερις εξετάσεις κοπράνων κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους ενός κουταβιού.
Ειδικά τα κουτάβια πρέπει να αποπαρασιτωθούν νωρίς για αποφυγή μολύνσεων.
Το πιο σημαντικό μέτρο, είναι το προφανές. Και είναι η πρόληψη με την πλήρη αποπαρασίτωση του σκύλου σε τακτά χρονικά διαστήματα, όπως αυτά ορίζονται από τον κτηνίατρο σας.
