Η βιαστική ενοχοποίηση του λύκου και η ανάγκη προστασίας του Εθνικού Δρυμού από τα ανθρώπινα συμφέροντα
Έντονο προβληματισμό και πολλά ερωτηματικά έχει προκαλέσει η πρόσφατη εμφάνιση λύκου στο Τατόι με φερόμενη επίθεση σε περιπατητή, αλλά κυρίως η ταχύτητα με την οποία εξήχθησαν συμπεράσματα. Όπως επισημαίνει η Πανελλήνια Ομοσπονδία για το περιβάλλον, τα ζώα και το κυνήγι, «Νέμεσις», πριν καν διευκρινιστούν οι συνθήκες του περιστατικού, πολλοί έσπευσαν να «καταδικάσουν» το ζώο.
Η ενοχοποίηση χωρίς αποδείξεις Σύμφωνα με την Ομοσπονδία, παρατηρείται μια σπουδή από διάφορους «ρυθμιστές της φύσης» να βγάλουν ένοχο τον λύκο, χωρίς να υπάρχουν ακόμη αντικειμενικά στοιχεία ή αποδείξεις για το τι ακριβώς συνέβη. Η τακτική αυτή, που στηρίζεται συχνά σε αντιεπιστημονικά επιχειρήματα, φαίνεται να εξυπηρετεί έναν συγκεκριμένο σκοπό: τη μείωση της νομικής προστασίας του λύκου.
Ποιος είναι ο πραγματικός κίνδυνος; Η «Νέμεσις» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, υποστηρίζοντας πως η συστηματική δημιουργία κλίματος φόβου για τον «κακό λύκο» ή τα «επικίνδυνα αγριογούρουνα», σε συνδυασμό με την επιλεκτική ευαισθησία για τα ελάφια, θυμίζει οργανωμένο σχέδιο.
Η αλήθεια είναι πως η Πάρνηθα και ο Εθνικός Δρυμός δεν κινδυνεύουν από την άγρια ζωή που φιλοξενούν (λύκους, ελάφια, αγριογούρουνα). Αντιθέτως, η Πολιτεία οφείλει να προστατεύσει το βουνό από:
- Την αλόγιστη ανθρώπινη δραστηριότητα.
- Τα σχέδια εμπορικής εκμετάλλευσης και μετατροπής του δρυμού σε χώρο αναψυχής τύπου «Mall».
- Την άγνοια και τα οικονομικά συμφέροντα.
Το μήνυμα είναι σαφές: Η Πάρνηθα πρέπει να προστατευθεί από τον ίδιο τον άνθρωπο και τις παρεμβάσεις του, όχι από τα ζώα που αποτελούν φυσικό κομμάτι του οικοσυστήματός της.
