Η εικόνα ενός αδέσποτου σκύλου να περιφέρεται μόνος στους δρόμους είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο στην Ελβετία. Η χώρα των Άλπεων δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, ειδικά όταν πρόκειται για την ευζωία και την προστασία των ζώων συντροφιάς. Μέσα από ένα πλέγμα αυστηρών νομοθετικών ρυθμίσεων και υψηλής κοινωνικής ευθύνης, η Ελβετία έχει καταφέρει να ελαχιστοποιήσει δραστικά τον αριθμό των αδέσποτων ζώων.
Φυλάκιση για όσους εγκαταλείπουν
Ο ακρογωνιαίος λίθος της ελβετικής πολιτικής είναι η αυστηρότητα του νόμου. Σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου η εγκατάλειψη αντιμετωπίζεται συχνά με ελαφρότητα, στην Ελβετία αποτελεί σοβαρό ποινικό αδίκημα. Η εγκατάλειψη σκύλων και άλλων ζώων απαγορεύεται ρητά, με τον πέλεκυ της δικαιοσύνης να είναι βαρύς: οι παραβάτες αντιμετωπίζουν ποινές που μπορεί να φτάσουν έως και τα τρία χρόνια φυλάκισης. Αυτό το μέτρο λειτουργεί αποτρεπτικά, αναγκάζοντας τους πολίτες να σκεφτούν πολύ σοβαρά την ευθύνη της ιδιοκτησίας ενός ζώου.
Υποχρεωτική Καταχώριση και Εκπαίδευση
Η απόκτηση ενός σκύλου στην Ελβετία δεν είναι μια απλή διαδικασία αγοράς ή υιοθεσίας. Το κράτος απαιτεί από κάθε ιδιοκτήτη να καταχωρίσει το κατοικίδιό του στις αρμόδιες αρχές του εκάστοτε καντονιού. Η κατοχή σκύλων ρυθμίζεται αυστηρά, με τις νομικές διατάξεις να ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή διαμονής. Μάλιστα, σε ορισμένα καντόνια, η νομοθεσία πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα. Είναι υποχρεωτική η ολοκλήρωση ειδικών μαθημάτων (πιστοποιητικό επάρκειας/SKN) πριν ακόμη αποκτηθεί ο σκύλος. Στόχος είναι ο υποψήφιος ιδιοκτήτης να αποδείξει ότι γνωρίζει πώς να φροντίζει και να χειρίζεται το ζώο, μειώνοντας τις πιθανότητες μελλοντικής εγκατάλειψης λόγω “κακής συμπεριφοράς” ή αδυναμίας διαχείρισης.
Η Τύχη των Αδέσποτων
Λόγω των παραπάνω μέτρων, τα αδέσποτα σκυλιά είναι σπάνιο φαινόμενο. Όταν εντοπιστεί ένα αδέσποτο, ο πρωταρχικός και βασικός στόχος των αρχών είναι η εύρεση νέων ιδιοκτητών και η υιοθεσία. Ωστόσο, το σύστημα έχει και την σκληρή του πλευρά. Σε ορισμένα καντόνια, εάν δεν καταστεί δυνατός ο εντοπισμός του ιδιοκτήτη ή η υιοθεσία, υπάρχει το ενδεχόμενο της ευθανασίας. Επιπλέον, η προστασία της άγριας ζωής είναι εξίσου σημαντική. Σκυλιά τα οποία εντοπίζονται να κυνηγούν επανειλημμένα άγρια ζώα, θέτοντας σε κίνδυνο την πανίδα της περιοχής, μπορούν να πυροβοληθούν από ειδικά εξουσιοδοτημένα άτομα. Η Ελβετία αποδεικνύει ότι η λύση στο πρόβλημα των αδέσποτων δεν είναι μονοδιάστατη, αλλά απαιτεί συνδυασμό αυστηρών νόμων, εκπαίδευσης των πολιτών και ελέγχου από τις τοπικές αρχές.
