Ήταν σπουδαίο που 47 ζώα συντροφιάς επαναπατρίστηκαν με τους κηδεμόνες τους που επέμειναν, διεκδίκησαν, δεν τα εγκατέλειψαν και τελικά με τη συνεργασία αρμόδιων φορέων κατάφεραν να επιστρέψουν, κρατώντας στην αγκαλιά τους τα πιο αδύναμα πλάσματα της οικογένειας!
Η Σκληρή Πραγματικότητα: Εκατομμύρια Αδέσποτα και Αποτυχία των Δήμων
Όμως στην Ελλάδα του 2026, μετράμε εκατομμύρια αδέσποτα ζώα και κανείς δεν αναλαμβάνει πραγματικά την ευθύνη για αυτά. Οι περισσότεροι δήμοι αποτυγχάνουν να οργανώσουν μια στοιχειωδώς αποτελεσματική διαχείριση. Οι πενταμελείς επιτροπές είτε δεν λειτουργούν είτε υπάρχουν μόνο στα χαρτιά. Και την ίδια στιγμή, οι καταγγελίες πολιτών πέφτουν στο κενό. Γιατί; Γιατί σε μικρούς τόπους «γνωριζόμαστε όλοι». Γιατί το βράδυ στο καφενείο κάθονται μαζί αστυνομικοί, κυνηγοί και βοσκοί. Και πώς να επιβληθεί ο νόμος όταν αυτός που πρέπει να τον εφαρμόσει πίνει καφέ με αυτόν που τον παραβιάζει; Πώς να κόψεις πρόστιμο στον γείτονα, στον συγχωριανό, στον φίλο; Αυτή η νοοτροπία συντηρεί το πρόβλημα. Οι τοπικές κοινωνίες κλείνουν τα μάτια στα «αόρατα θύματα» που κυκλοφορούν σκελετωμένα, κακοποιημένα, εγκαταλελειμμένα… Αυτή η ανοχή είναι συνενοχή.
Ο Κύκλος της Εγκατάλειψης και της Επιθετικότητας
Τα ζώα δεν είναι αόρατα και τα αδέσποτα ζώα κάποιοι τα εγκαταλείπουν… αυτά πολλαπλασιάζονται, οι δήμοι που είναι υπεύθυνοι δεν τα φροντίζουν, δεν τα στειρώνουν και αυτά παλεύουν να επιβιώσουν όπως μπορούν. Συχνά σχηματίζουν αγέλες, γίνονται επιθετικά γιατί μόνο την κακοποίηση έχουν βιώσει από τον άνθρωπο.
Είναι ευθύνη όλων και κυρίως της Πολιτείας να εφαρμόσει τον νόμο χωρίς εξαιρέσεις. Να γίνονται έλεγχοι, να κόβονται πρόστιμα, να αντιμετωπιστεί ολιστικά το πρόβλημα από την κυβέρνηση και όχι με αποσπασματικές κινήσεις. Αν δεν σπάσει αυτός ο κύκλος της αδιαφορίας, τίποτα δεν θα αλλάξει.
Η Ώρα της Ευθύνης: Απαιτείται Ολιστική Αντιμετώπιση
Ήρθε η ώρα για πραγματική λογοδοσία, για ελέγχους που γίνονται και όχι που απλώς γράφονται, για δήμους που λειτουργούν, για αρχές που δεν κάνουν τα στραβά μάτια, για εφαρμογή όσων ορίζει ο νόμος για την ευζωία των ζώων.
Ο πολιτισμός μιας κοινωνίας φαίνεται από το πώς φέρεται στα πιο αδύναμα μέλη της.
