Σε έναν κόσμο που προχωράει προς την ηθική και βιώσιμη μόδα, η Ελλάδα επιλέγει να στηρίξει οικονομικά μια αιματοβαμμένη βιομηχανία που καταδικάζεται διεθνώς. Ενώ η Νορβηγία κλείνει τα εκτροφεία της, η Αθήνα χορηγεί εκατομμύρια σε γουναράδες. Κάθε δευτερόλεπτο που περνά, σε ένα εκτροφείο γούνας κάπου στον κόσμο, ένα ζώο χάνει τη ζωή του. Αλεπούδες, βιζόν και μινκ ζουν μια ζωή δυστυχίας μέχρι να θανατωθούν με συχνά βάναυσους τρόπους, για να γίνουν ένα προϊόν πολυτελείας. Παγκοσμίως, ο αριθμός αυτός φτάνει τα 50 εκατομμύρια ζώα ετησίως, ένα τρομακτικό νούμερο που η βιομηχανία της γούνας προσπαθεί να κρύψει πίσω από την πλαίσια της «παραδοσιακής εκμετάλλευσης».
Μια Παγκόσμια Αλλαγή Συνείδησης
Η πραγματικότητα, ωστόσο, αρχίζει να αλλάζει. Χώρες σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο λαμβάνουν ιστορικά μέτρα για την κατάργηση αυτής της απαρχαιωμένης πρακτικής. Η Νορβηγία, κάποτε μια από τις ισχυρότερες δυνάμεις στην αγορά γούνας, ανακοίνωσε ότι θα κλείσει όλα τα εκτροφεία της μέχρι το 2025. Μέχρι πρότινος, η χώρα λειτουργούσε πάνω από 20.000 φάρμες, γεγονός που κάνει αυτή την απόφαση ιστορική και συμβολική. Παράλληλα, μεγάλοι οίκοι μόδας, ανταποκρινόμενοι στην παγκόσμια ευαισθητοποίηση των καταναλωτών, έχουν ήδη αφαιρέσει τη γούνα από τις συλλογές τους. Το κίνημα είναι ξεκάθαρο: η γούνα είναι ένα προϊόν του παρελθόντος.
Η Ελλάδα: Ένα “Πράσινο Νησί” της Παρακμής
Σε αντίθεση με αυτή την παγκόσμια τάση, η Ελλάδα φαίνεται να κολλάει στον Μεσαίωνα. Ενώ η Ευρώπη κλείνει τις φάρμες γούνας, η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει να τις στηρίξει οικονομικά. Πρόσφατα, ο Υπουργός Ανάπτυξης, Κυριάκος Θεοδωρικάκος, ανακοίνωσε ενίσχυση 21 εκατομμυρίων ευρώ για τους γουναράδες, που, όπως δήλωσε, «επλήγησαν από τον πόλεμο της Ουκρανίας». Αυτή η απόφαση προκάλεσε οργή και απορία σε φιλοζωικές οργανώσεις και πολίτες. «Δεν είναι ανάπτυξη η δολοφονία συναισθανόμενων ζώων», σχολιάζει η Πανελλήνια Ομοσπονδία ΝΕΜΕΣΙΣ, η οποία εδώ και χρόνια αγωνίζεται για την οριστική κατάργηση των εκτροφείων γούνας στη χώρα.
Πανδημία, Περιβάλλον και Ηθική: Οι Κρυφές Αλήθειες των Εκτροφείων
Τα προβλήματα της βιομηχανίας της γούνας δεν περιορίζονται μόνο στην ηθική. Η πανδημία COVID-19 έριξε φως σε έναν άλλο κίνδυνο: τη διάδοση των ιών. Μελέτες τεκμηρίωσαν τη διασπορά του SARS-CoV-2 σε εκτροφεία βιζόν, με κίνδυνο μετάδοσης από τα ζώα στους ανθρώπους. Αντί όμως αυτό το γεγονός να λειτουργήσει ως έναυσμα για την κατάργηση αυτών των μονάδων, στην Ελλάδα αγνοήθηκε. Παράλληλα, η περιβαλλοντική βαρύτητα των εκτροφείων είναι τεράστια. Η λειτουργία τόσο των μονάδων εκτροφής όσο και των βυρσοδεψείων είναι εξαιρετικά ρυπογόνος, επιβαρύνοντας τον υδροφόρο ορίζοντα και το οικοσύστημα με τοξικές ουσίες.
Η Μάχη Συνεχίζεται: Η Φωνή της ΝΕΜΕΣΙΣ και το Τείχος Αδιαφορίας
Η ομοσπονδία ΝΕΜΕΣΙΣ έχει καταθέσει επανειλημμένα αιτήματα για συνάντηση με τον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, χωρίς ποτέ να λάβει απάντηση. Τον Οκτώβριο του 2020, εν μέσω πανδημίας, διαμαρτυρήθηκαν στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, ζητώντας συνάντηση με τον τότε υπουργό, Μάκη Βορίδη. Αυτός, ουδέποτε καταδέχθηκε να τους δεχθεί! Αργότερα, απαντώντας σε κοινοβουλευτική ερώτηση, δήλωσε ότι θα συνεχίσει την στήριξη του κλάδου της γούνας. «Έχουν διεξαχθεί σοβαρές μελέτες ειδικών επιστημόνων για τη σταδιακή μείωση και κατάργηση των μονάδων στη Βόρεια Ελλάδα και για μια μετάβαση σε πιο φιλικές προς το περιβάλλον δραστηριότητες», επισημαίνει η ΝΕΜΕΣΙΣ. «Αλλά η κατάσταση γίνεται όλο και χειρότερη».
Το Μήνυμα είναι Σαφές: Το Μέλλον είναι Χωρίς Γούνα
Η διεθνής κοινότητα κινείται αμετάκλητα προς ένα μέλλον χωρίς γούνα. Οι καταναλωτές απαιτούν διαφάνεια και ηθική, και οι χώρες που ήταν κάποτε η πλάτη της βιομηχανίας, όπως η Νορβηγία, αναγνωρίζουν ότι η οικονομική τους ανάπτυξη δεν μπορεί να βασίζεται στην κακοποίηση ζώων και στην καταστροφή του περιβάλλοντος. Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Μπορεί να συνεχίσει να στηρίζει μια βιομηχανία σε παρακμή, προσφέροντας εκατομμύρια σε γουμαράδες, ή μπορεί να ακολουθήσει το παγκόσμιο ρεύμα, να ακούσει τους επιστήμονες και τους πολίτες της και να επενδύσει σε βιώσιμες και καινοτόμες πηγές εισοδήματος για τις τοπικές κοινωνίες.
«Είναι ανήθικο να εκτρέφουμε ζώα και να τα θανατώνουμε με οδυνηρούς τρόπους για μια ματαιοδοξία τελείως άχρηστη», καταλήγει η ΝΕΜΕΣΙΣ. «Κάτι που παρά πολλά κράτη έχουν κατανοήσει. Λίγη ντροπή επιτέλους». Ο αγώνας συνεχίζεται, και όπως δείχνουν τα αποτελέσματα στη Νορβηγία, η νίκη δεν είναι απλώς ελπιδοφόρα – είναι αναπόφευκτη. Το ερώτημα που μένει είναι πότε η Ελλάδα θα το καταλάβει.
