Η παρέα με έναν σκύλο έχει και… θεραπευτικές ιδιότητες. Σύμφωνα μάλιστα με έρευνα η συναναστροφή με τα χαρισματικά αυτά τετράποδα μειώνει κατά 40% την πιθανότητα εμφάνισης άνοιας στους ηλικιωμένους.
Άνοια τρίτης ηλικίας και σκύλος, φαίνεται πως είναι μια… σχέση όχι και τόσο συμβατή. Αυτό τουλάχιστον είναι το συμπέρασμα έρευνας που έγινε στην Ιαπωνία ανάμεσα σε άτομα της τρίτης ηλικίας, με ή χωρίς σκύλο.
Η έρευνα διήρκεσε τέσσερα χρόνια και έγινε στο Μητροπολιτικό Ινστιτούτο του Τόκυο για τη Γηριατρική και τη Γεροντολογία. Αφορούσε στην κατάσταση της υγείας περίπου 12000 κατοίκων της πρωτεύουσας της Ιαπωνίας. Η μέση τους ηλικία ήταν τα 74,2 έτη, ενώ το 51,5% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες.
Που κατέληξε η πολύχρονη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Preventive Medicine Reports;
Ότι οι κηδεμόνες σκύλων είχαν 40% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άνοια σε σχέση με αυτούς που δεν είχαν σκύλο.
Σκύλος: «Αγωγή» κατά της άνοιας;
Οι επιστήμονες που διενήργησαν την έρευνα διαπίστωσαν σύνδεση ανάμεσα στη συμβίωση με έναν σκύλο και στην εμφάνιση της άνοιας.
Πως έκαναν τη σύνδεση σκύλος και άνοια τρίτης ηλικίας;
Συνέκριναν την κατάσταση της ψυχικής υγείας ηλικιωμένων που δεν είχαν ποτέ σκύλο με αυτούς που είχαν. Οι ζωές τους ήταν τελείως διαφορετικές.
Οι κηδεμόνες σκύλων είχαν περισσότερες κοινωνικές συναναστροφές και καλύτερη φυσική κατάσταση. Και οι δύο αυτές θετικές καταστάσεις, άσκηση και ανθρώπινη επαφή, οφείλονταν στις βόλτες με το σκύλο τους. Και οι δύο αυτές συνθήκες ζωής αποτελούν παράγοντες πρόληψης της άνοιας.
Όπως φάνηκε βέβαια από την έρευνα σημαντική προυπόθεση δεν είναι μόνο η συμβίωση αυτή καθαυτή με το σκύλο. Αλλά το τι κάνει ο ηλικιωμένος με τον τετράποδο συγκάτοικο του.
Ακόμα όμως κι αν ζει καθιστική και μοναχική ζωή έχει μικρότερες πιθανότητες να αναπτύξει άνοια. Συγκριτικά με κάποιον από κάποιον που ζει στις ίδια συνθήκες αλλά δεν έχει σκύλο.
Τα άλλα δεδομένα
Άλλοι παράγοντες που κρατούν την άνοια μακριά από τους κηδεμόνες σκύλων είναι το μειωμένο στρες. Η συναναστροφή με ένα σκύλο είναι μεγάλο φάρμακο κατά του άγχους και των προβλημάτων που προκαλεί η ψυχική νωθρότητα.
Ο ηλικιωμένος κηδεμόνας, φροντίζοντας τον τετράποδο φίλο του φροντίζει παράλληλα και τον εαυτό του. Σωματικά, γιατί κινείται, πνευματικά και συναισθηματικά, γιατί μοιράζεται δραστηριότητες και θετικά συναισθήματα.
Η επίμαχη μελέτη συμπεριέλαβε βέβαια κι άλλες μεταβλητές εκτός από τη συμβίωση με σκύλο. Ανάμεσα τους ήταν το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση, το οικονομικό και μορφωτικό επίπεδο, το ιατρικό ιστορικό. Καθώς και το επίπεδο σωματικής άσκησης ανεξάρτητα από το αν οι άνθρωποι που συμμετείχαν στην έρευνα είχαν σκύλο ή όχι.
Συμπέρασμα: Άνοια τρίτης ηλικίας και σκύλος «συνδέονται», αλλά μόνο θετικά. Το πρόσημο της σχέσης ορίζεται από τον περιορισμό των πιθανοτήτων στην ανάπτυξη της ασθένειας.
