Το τραγικό περιστατικό με το πίτμπουλ που τραυμάτισε θανάσιμα το δίχρονο αγοράκι στη Ζάκυνθο, φώτισε τη βορβορώδη πλευρά ενός Δήμου που πρέπει να ντρέπεται για το Δήμαρχο που εξέλεξε. Μιλάμε για τον κο Γιώργο Στασινόπουλο, που όπως προκύπτει από τα παρεπόμενα στοιχεία δήλωσε ανικανότητα να διαχειριστεί ένα ζώο που είναι υπ’ ευθύνη του θεσμικά! Έτσι φωτίστηκε το «τίποτα» που αφορά στο τι υπάρχει στη Ζάκυνθο αναφορικά με την προστασία των αδέσποτων ζώων συντροφιάς! Ο κος Στασινόπουλος λοιπόν που τολμά να δικαιολογείται του στυλ «δύο χρόνια είμαι δήμαρχος τι να κάνω» έπραξε στην υπόθεση με το πίτμπουλ όπως ακριβώς κάνει εδώ και δύο έτη. Μεταθέτει αλλού τις ευθύνες του!
Επικουρικές δυνάμεις, πανικός και η ανύπαρκτη δομή
«Δεν υπάρχει μια δομή στη Ζάκυνθο για να φιλοξενηθεί ένα ζώο με ασφάλεια». Αυτή η δήλωση της Γ. Λημνιού, γραμματέως του Ζακυνθινού Ομίλου Μέριμνας Ζώων, συνοψίζει μια χρόνια κρίση στο νησί. Μιλώντας με αφορμή ένα τραγικό περιστατικό, η κ. Λημνιού υπογράμμισε ότι οι φιλόζωικές ομάδες διαχειρίζονται καταστάσεις που κανονικά ανήκουν στην αρμοδιότητα της πολιτείας και των δήμων. «Μόνο οι φιλόζωοι «τρέχουν» δεξιά και αριστερά», τόνισε, εστιάζοντας στο γεγονός ότι οι ομάδες λειτουργούν μόνο επικουρικά, χωρίς να μπορούν να αντέξουν τον τεράστιο όγκο ζώων που καταλήγουν παρατημένα ή απρόσεκτα υιοθετημένα.
Το κενό ασφαλείας: Από pitbull έως αδέσποτα
Το κύριο πρόβλημα, όπως εξηγεί, είναι διπλό: Δεν υπάρχει κατάλληλη δομή ούτε για ένα ιδιόκτητο ζώο που ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί πλέον να διαχειριστεί (π.χ., επιθετικά σκυλιά ράτσας όπως pitbull ή ροτβάιλερ), ούτε για τον πληθυσμό των αδέσποτων. «Η πολιτεία δεν έχει δει ποτέ σοβαρά το πρόβλημα που ξεκινάει από το ποιος είναι υπεύθυνος να έχει ζώο συντροφιάς», αναφέρει η κ. Λημνιού, επικρίνοντας την έλλειψη προληπτικής πολιτικής και ευθυνών. «Είμαστε φιλόζωοι, ενεργοί πολίτες, αλλά δεν είμαστε εκπαιδευτές», προσθέτει, υπογραμμίζοντας ότι η διαχείριση αυτών των ζώων απαιτεί εξειδίκευση και πόρους.
Παρατημένα ζώα και «επιβαρυμένες» περιοχές: Ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται
Η έλλειψη καταφυγίου έχει δημιουργήσει ένα φαύλο κύκλο στο νησί. Υπάρχουν συγκεκριμένα «σημεία που είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένα», όπου παρατηρούνται παρατημένα ζώα. Παράλληλα, πολίτες συχνά αφήνουν κουτάβια ή αντιμετωπίζουν προβλήματα ζώων μπροστά σε γνωστές φιλόζωες οικογένειες, μετατοπίζοντας το πρόβλημα σε αυτές. «Δεν είναι για να διαφωνούμε, αλλά για να βρούμε λύσεις», λέει η κ. Λημνιού, ελπίζοντας ότι η τρέχουσα κατάσταση μπορεί να λειτουργήσει ως αφορμή για μια μόνιμη λύση.
Η χρόνια απαίτηση: Δημοτικό Καταφύγιο τώρα
Το βασικό αίτημα από φορείς και πολίτες για χρόνια είναι ξεκάθαρο: η δημιουργία Δημοτικού Καταφυγίου που θα μπορεί να περισυλλέγει, να φιλοξενεί και να φροντίζει τα αδέσποτα ζώα του νησιού. Η ανυπαρξία τέτοιας δομής έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των αδέσποτων στους δρόμους, με όλες τις συνέπειες για τη δημόσια υγεία, την ασφάλεια και την ευημερία των ίδιων των ζώων.
Μια πρόκληση που περιμένει άμεση αντιμετώπιση
Η Ζάκυνθος βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κρίση ευθυνών και υποδομών στον τομέα της ευημερίας των ζώων. Οι φιλόζωες οργανώσεις έχουν φτάσει στα όρια της αντοχής τους, λειτουργώντας ως ο μόνος πρακτικός μηχανισμός αντιμετώπισης, ενώ η έλλειψη δομής δημιουργεί κινδύνους για τα ζώα και την κοινότητα. Η δημιουργία ενός λειτουργικού Δημοτικού Καταφυγίου παρουσιάζεται πλέον όχι μόνο ως ανάγκη, αλλά ως κατεπείγουσα υποχρέωση των αρμόδιων αρχών για την ασφάλεια και την ευημερία όλων.
