Αν σε κάτι ξεχωρίζει ο Δρ. Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Παναγιώτης Τσιαμούρας, είναι η φιλοζωία του! Ο Παναγιώτης Τσιαμούρας (γεν. 1964) είναι διδάκτορας φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Μεταξύ άλλων έχει μεταφράσει τα βιβλία: Giorgio Agaben, “Homo Sacer” (Έρμα, 2018), Zino Zini, “Το συνέδριο των νεκρών” (Έρμα, 2018), Πιέρο Μαρτινέτι, “Η ψυχή των ζώων” (Κυαναυγή, 2019) και Giorgio Agaben, “Το ανοιχτό” (Κυαναυγή, 2021). Είναι επίσης ο συγγραφέας του βιβλίου “Η φιλοσοφία της ζωότητας” (Κυαναυγή, 2021).
Η σχέση ήμερης και άγριας ζωής
Με αυτή την ιδιότητα ο κος Τσιαμούρας θα εστιάσει στο συνέδριο της Νέμεσις στη σχέση Ήμερης και άγριας ζωής στον «πλανήτη» Ελλάδα. Η ομιλία του τιτλοφορείται «Ήμερη και Άγρια Ζωή. Στη Σκιά των Κατοικίδιών».
Για να καταλάβουμε τη σχέση του κου Τσιαμούρα με τα ζώα εμείς θα μεταφέρουμε απλώς την περίληψη από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του εμβληματικού του βιβλίου “Η φιλοσοφία της ζωότητας” (Κυαναυγή, 2021)
«Τα ζώα βρίσκονται ανάμεσά μας κι όμως δεν τα γνωρίζουμε πραγματικά, γιατί είμαστε διπλά τυφλοί: δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε από τη ζωότητά τους και αγνοούμε τη δική μας, απομακρυσμένοι από εκείνα και από τον εαυτό μας εξίσου. Δεν είμαστε σε θέση να τα κοιτάξουμε δίχως να τα συγκρίνουμε μαζί μας: δεν μιλούν, δεν σκέφτονται, δεν έχουν πολιτισμό και ιστορία, ζουν «πάντα εντός της φύσης». Δεν αντιλαμβανόμαστε πως είναι σαν να προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον Homo Sapiens ψάχνοντας να βρούμε αν έχει φτερά, βράγχια ή λέπια. Επαναφέροντας στο προσκήνιο ζητήματα που αναδείχθηκαν στο “Ανοιχτό” του Τζιόρτζιο Αγκάμπεν και συνομιλώντας με το έργο του Ιταλού στοχαστή, διαπιστώνουμε ότι η ζωότητα δεν είναι ένα παρελθόν στο οποίο θέλουμε να επιστρέψουμε, αλλά ένας ορίζοντας σωτηρίας, μια προοπτική μεταμόρφωσης και μια προσπάθεια συμφιλίωσης του ανθρώπου τόσο με τη δική του ζωότητα όσο και με εκείνη των άλλων πλασμάτων, η οποία θα είναι ταυτόχρονα και μια πρόταση χειραφέτησης και απελευθέρωσης όλων των ζώων, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπινων. Μας προ(σ)καλεί να φανταστούμε έναν τρόπο να είμαστε ανθρώπινοι που δεν θα είναι εκείνος που γνωρίζαμε έως σήμερα, μια μορφή-ζωής που δεν θα είναι καταστροφική για τον εαυτό μας και τα άλλα πλάσματα.
