Εξαφανίστηκε στην Καλιφόρνια και βρέθηκε στο Μίσιγκαν. Ο λόγος για τον Τσόκο, η συγκινητική ιστορία του οποίου έγινε μεγάλο ρεπορτάζ στην Washington Post. Συγκεκριμένα, όπως γράφει η εφημερίδα ,η ιστορία της εξαφάνισης του Τσόκο, μέχρι που βρέθηκε, μετρούσε πέντε χρόνια. Όλον αυτό τον καιρό η κηδεμόνας του, Πατρίσια Ορόσκο, εξακολουθούσε να τον σκέφτεται κάθε ημέρα. «Ακόμα μιλούσα γι’ αυτόν συνεχώς», είπε στην εφημερίδα: «Αναρωτιόμουν τι να κάνει, αναρωτιόμουν πώς είναι. Όταν έχεις ένα κατοικίδιο που εξαφανίζεται, όλα περνούν από το μυαλό σου. Είναι ζωντανός; Είναι καλά; Τον φροντίζουν σωστά;» Τότε, απροσδόκητα, η Ορόσκο — η οποία ζει στο Σακραμέντο — έλαβε ένα μήνυμα από μια εταιρεία μικροτσίπ. Ο Τσόκο είχε βρεθεί. «Ποτέ δεν πίστευα ότι κάτι τέτοιο θα γινόταν», είπε η Ορόσκο, η οποία είχε υιοθετήσει τον Τσόκο από το τοπικό καταφύγιο το 2016.
Τσόκο: Ο Φόρεστ Γκαμπ
«Ήταν ένας σκύλος που έφευγε κρυφά», είπε η Ορόσκο, και περιέγραψε : «Ήταν σαν τον Φόρεστ Γκαμπ, αλλά στην εκδοχή του σκύλου». Μάλιστα η γυναίκα, είχε ενισχύσει τον φράχτη γύρω από το σπίτι της. Παρ’ όλα αυτά, τον Μάιο του 2021, ο Τσόκο εξαφανίστηκε. Η Ορόσκο έβαλε αφίσες στη γειτονιά και επικοινώνησε με τοπικά καταφύγια. «Ήμουν εξαιρετικά ανήσυχη», θυμάται. «Μέχρι και σήμερα, δεν ξέρω πώς βγήκε.» Πέρασαν μήνες χωρίς να τον δουν και η Ορόσκο πίστευε ότι είχε χαθεί για πάντα. «Ήταν μια θλίψη για μένα», είπε. «Από τότε δεν έχω σκύλο». Ποτέ δεν φανταζόταν ότι ο Τσόκο, που σήμερα είναι 11 ετών, θα επέστρεφε στη ζωή της.
Εκστρατεία επανένωσης
Ο Τσόκο βρέθηκε δεμένος σε έναν φράχτη έξω από το Καταφύγιο Ζώων Λίνκολν Παρκ στα τέλη Νοεμβρίου. Η Ορόσκο επικοινώνησε αμέσως με το προσωπικό του καταφυγίου. Τους έστειλε φωτογραφίες και ταυτοποίηση για να επιβεβαιώσει ότι ήταν η ιδιοκτήτρια του. Προς το τέλος της επικοινωνίας συνειδητοποίησε ότι ο Τσόκο είχε καταλήξει κάπως στην άλλη πλευρά της χώρας. «Σε εκείνο το σημείο, ένιωσα απλά σαν η καρδιά μου να έπεσε στο πάτωμα», αφηγήθηκε η Ορόσκο. Καθώς, με δύο μικρά παιδιά,συμπεριλαμβανομένου ενός τεσσάρων μηνών, ανησυχούσε για το πώς θα φέρει τον Τσόκο πίσω. Στη συνέχεια όμως έκανε σχετική ανάρτηση στο Facebook ζητώντας συμβουλές. Η Σίντι Γουόλντεν — πρώην υπάλληλος ελέγχου ζώων και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του οργανισμού Helping Paws and Claws στο Λούμις, Καλιφόρνια — είδε την ανάρτηση. «Επικοινωνήσαμε μαζί της και της είπαμε ότι θα τη βοηθήσουμε να φέρει τον σκύλο της πίσω», δήλωσε στην Washington Post.
Με το αεροπλάνο
Η Γουόλντεν έλεγξε τις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων, κάνοντας παράλληλα έκκληση στα κοινωνικά δίκτυα για δωρεές. Η Πένι Σκοτ, εθελόντρια στο Σακραμέντο, επικοινώνησε μαζί της, καθώς ο γιος της δουλεύει σε αεροπορική εταιρεία .Χωρίς αμφιβολία, θα μπορούσε να της εξασφαλίσει εισιτήριο standby. Η Σκοτ, ήθελε να δώσει το εισιτήριο στην Ορόσκο. Όταν έμαθε ότι έχει δύο μικρά παιδιά, κατάλαβε ότι ίσως κάποιος άλλος έπρεπε να μεταφέρει τον Τσόκο. Μάλιστα, ένα άλλο μέλος της κοινότητας δώρισε μίλια αεροπορικής εταιρείας, καλύπτοντας το κόστος του ταξιδιού. Αρχές Δεκέμβρη η ίδια η Σκοτ πέταξε από το Σακραμέντο σε μια ενδιάμεση στάση στο Ντένβερ. Και από εκεί στο Ντιτρόιτ για να παραλάβει τον Τσόκο, τον οποίο μετάφερε στο αεροδρόμιο ένας εθελοντής. Στη συνέχεια πέταξε μαζί του στο Σικάγο, αλλά μια καθυστερημένη πτήση τους έκανε να χάσουν τη σύνδεση για το Σακραμέντο.
Η επανένωση
Η Σκοτ και ο Τσόκο πέρασαν σχεδόν 14 ώρες στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ο’ Χάρε του Σικάγο. «Αυτό το σκυλί ήταν καταπληκτικό. Δεν γκρίνιαξε ποτέ, δεν γρύλισε σε κανέναν», περιέγραψε την κατάσταση η Σκοτ. Όταν έφτασαν στο Σακραμέντο τους παρέλαβε από το αεροδρόμιο η Γουόλντεν. Τους οδήγησε στο σπίτι της Ορόσκο. «Μόλις βγήκαμε από το αυτοκίνητο, τον άφησα κάτω και πήγε κατευθείαν σε αυτήν. Ήθελε να γυρίσει σπίτι», είπε η Σκοτ. Όσο για τα πρώτα της συναισθήματα Ορόσκο όταν αντίκρισε το χαμένο της σκυλάκι; «Έλεγα, μπορεί κάποιος να με τσιμπήσει;» είπε. «Είμαι ακόμα σε σοκ. Είναι ακόμα ο ίδιος, ο πιο αγαπητός, χαδιάρης σκύλος, που πάντα θέλει να είναι πάνω σου σκύλος». Μάλιστα η Ορόσκο ,καλού-κακού, εγκατέστησε διπλή πύλη για επιπλέον προστασία.
