Ξαφνικά βρήκαν μέσα στα ηλεκτρονικά καφενεία που ονομάζονται social media οι haters και οι lovers βρήκα πεδίο δόξης λαμπρό… Ένα λευκό κουτάβι που συμβιώνει με μία αγέλη λύκων, εγείρει αν μη τι άλλο συναισθήματα… Είναι όμως η τραγική κατάληξη αυτής τη ιστορίας που έφερε έναν ορυμαγδό απαξιωτικών αλλά και υποστηρικτικών σχολίων για την ομάδα Golden Jackal Canis aureus and Wolf Canis lupus – in Greece που έφερε στην επιφάνεια το γεγονός της συμβίωσης Λύκων με σκύλο. Ολο αυτό το παραλήρημα ανάγκασε την ομάδα αυτή που διαπρέπει στην παρατήρηση της άγριας ζωής να αποσύρει μαζί με οτιδήποτε σχετικό για αυτή την συνύπαρξη τις αναρτήσεις της. Εμεις στο News4pet αφήνουμε στην άκρη την ψυχοπαθολογία των haters και των lovers και πάμε στην ουσία. Θέλουμε οι αναγνώστες μας να προσεγγίζουν όλα τα ζητηματα από την άποψη της επιστήμης και όχχι από τις εικασίες, τις οιμωγές όσων ψάχνουν την ουσία της ζωής μέσα από τη διατύπωση της αποψάρας τους.
Ας μπούμε στο δεύτερο μέρος με το ερώτημα: Θα μπορούσε η σύλληψη να σκοτώσει ή να διαλύσει την αγέλη;
Θεωρητικά, σοβαρή διατάραξη αναπαραγωγικής οικογένειας λύκων μπορεί να έχει επιπτώσεις και επομένως η ανησυχία των ερευνητών δεν είναι προσχηματική. Όμως δεν πρέπει να περνάμε από το «υπάρχει κίνδυνος» στο «άρα οποιαδήποτε προσπάθεια διάσωσης αποκλείεται».
Η επιστημονική διαχείριση κινδύνου λειτουργεί διαφορετικά και ακολουθεί την εξής συνεπαγωγή: Πιθανότητα βλάβης × σοβαρότητα βλάβης × δυνατότητα μετριασμού.
Θα έπρεπε συνεπώς να αξιολογηθεί ταυτόχρονα: η πιθανότητα θανάτου του κουταβιού χωρίς παρέμβαση, η πιθανότητα μετάδοσης ασθένειας, η πιθανότητα σοβαρής διατάραξης της αγέλης, η πιθανότητα ασφαλούς απομόνωσης του κουταβιού και η δυνατότητα παρέμβασης σε χρόνο ή τόπο όπου οι λύκοι δεν βρίσκονταν ακριβώς δίπλα του. Χωρίς αυτή την αξιολόγηση, το απόλυτο «όχι» στην παρέμβαση είναι δυσκολότερο να υποστηριχθεί.
Η επιστημονική αξία του περιστατικού δεν μπορεί να υπερισχύσει της ευζωίας
Ένα άλλο λεπτό δεοντολογικό ζήτημα είναι ότι το περιστατικό είχε μοναδική ερευνητική αξία.
Η συγκεκριμένη συμβίωση ήταν πράγματι εξαιρετικά σπάνια και θα μπορούσε να δώσει σημαντικές πληροφορίες για τη διαειδική κοινωνική ανοχή, την αναγνώριση νεαρών κυνοειδών, την κοινωνική πλαστικότητα των λύκων και την εξελικτική σχέση λύκου–σκύλου.
Ωστόσο, η σύγχρονη δεοντολογία της έρευνας άγριας πανίδας δεν αντιμετωπίζει την επιστημονική γνώση ως υπέρτατη αξία ανεξάρτητα από τις συνέπειες για τα ζώα. Η σχετική βιβλιογραφία τονίζει ότι η ευζωία και οι ηθικές συνέπειες πρέπει να ενσωματώνονται στον σχεδιασμό και στην εκτέλεση της έρευνας πεδίου.
Στην προκειμένη περίπτωση, μάλιστα, ο σκύλος δεν ήταν το αρχικό ερευνητικό αντικείμενο αλλά βρέθηκε τυχαία μέσα στο σύστημα που παρακολουθούνταν.
Η μοναδικότητα της παρατήρησης επομένως δεν θα μπορούσε από μόνη της να αποτελεί λόγο για να παραμείνει ένα σοβαρά άρρωστο κατοικίδιο ζώο χωρίς προσπάθεια περίθαλψης.
