Η βιτρίνα του «Adopt me» και η αλήθεια στους δρόμους
Με το επικοινωνιακό σλόγκαν «Ο δικός μας παράδεισος μπορεί να περιμένει. Ο δικός τους είναι στο χέρι μας» στην επίσημη σελίδα υιοθεσιών, η Δημοτική Αρχή Βόλου επιχειρεί συστηματικά να φιλοτεχνήσει ένα προφίλ φιλοζωικής ευαισθησίας. Ωστόσο, η σκληρή πραγματικότητα στους δρόμους της πόλης αποδομεί καθημερινά αυτή τη βιτρίνα. Για τη δημοτική αρχή, οι αδέσποτες γάτες της πόλης του Βόλου παραμένουν ουσιαστικά αόρατες, μέχρι τη στιγμή που η αδιαφορία μετατρέπεται σε τραγωδία.
Πρόσφατα, σε κεντρικότατο σημείο του Βόλου, ακόμη μία αδέσποτη γάτα τραυματίστηκε βαρύτατα από διερχόμενη μοτοσυκλέτα. Ο οδηγός την εγκατέλειψε αιμόφυρτη στην άσφαλτο και το ζώο, φέροντας πολλαπλά κατάγματα, έμεινε να ξεψυχά. Επιπλέον, οι πολίτες που βρέθηκαν στο σημείο δεν προσπάθησαν καν να ενεργοποιήσουν τον μηχανισμό του Δήμου, καθώς το ζώο υπέφερε φρικτά και έπρεπε να μεταφερθεί ακαριαία για ιατρική βοήθεια. Το γατάκι μεταφέρθηκε άμεσα σε ιδιωτική κλινική, όπου δυστυχώς διαπιστώθηκε ότι η κατάστασή του ήταν μη αναστρέψιμη.
Το γραφειοκρατικό τείχος και η ένοχη σιωπή
Αν οι πολίτες είχαν επιλέξει να περιμένουν την επίσημη οδό, το ζώο θα πέθαινε με βεβαιότητα πάνω στο οδόστρωμα, εγκλωβισμένο σε ένα αδιανόητο γραφειοκρατικό τείχος. Σύμφωνα με το επίσημο έγγραφο (Αρ. Πρωτ. 25471) που συνυπογράφει ο Αντιδήμαρχος κ. Σπύρος Γάτος, η επίσημη οδηγία του Δήμου για τα επείγοντα περιστατικά εκτός ωραρίου είναι να καλούν οι πολίτες την Αστυνομία. Συνεπώς, ο Δήμος θεσμοθέτησε ένα παράλογο «γαϊτανάκι»: ο πολίτης καλεί το 100, η Αστυνομία πρέπει να ψάξει τον περισυλλογέα, και ο περισυλλογέας με τη σειρά του να ειδοποιήσει τον κτηνίατρο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, στις 17 Απριλίου, το φιλοζωικό σωματείο «Κόσμος και Φύση» επανήλθε με γραπτό αίτημα, τονίζοντας ότι η εμπλοκή της ΕΛ.ΑΣ. σε ιατρικά θέματα είναι παράνομη βάσει του Ν. 4830/2021 και λειτουργικά επικίνδυνη. Παράλληλα, τέθηκαν ξεκάθαρα ερωτήματα για το τηλέφωνο της συμβεβλημένης κλινικής και την ενημέρωση των δημοτών. Εντούτοις, η απάντηση του Δήμου και του αρμόδιου Γραφείου Αδέσποτων σε αυτό το έγγραφο ήταν μια εκκωφαντική, ένοχη σιωπή.
Συμβάσεις με «πλαφόν» στον πόνο των ζώων
Αντίθετα με τις υπεύθυνες απαντήσεις, ο Δήμος επέλεξε τη στρατηγική της επικοινωνιακής προβολής. Πρόσφατα αναρτήθηκε η νέα σύμβαση (Αρ. Πρωτ.: 43912 / 3-6-2026), η οποία όμως αποτελεί μνημείο προσχηματικής διαχείρισης. Ενώ φρόντισαν να συμπεριλάβουν ελάχιστες προβλέψεις για έκτακτα περιστατικά ώστε να φαίνονται νομικά καλυμμένοι, απέκρυψαν σκόπιμα την ύπαρξή τους από τους δημότες. Αντίθετα, πανηγύρισαν δημόσια μόνο για την έναρξη των στειρώσεων, με αποτέλεσμα οι πολίτες να πληρώνουν τα επείγοντα από την τσέπη τους.
Ειδικότερα, η περίφημη αυτή σύμβαση περιλαμβάνει ένα προκλητικό «πλαφόν» στον πόνο των ζώων, ορίζοντας για ένα ολόκληρο επτάμηνο μόλις δέκα (10) μικροεπεμβάσεις και μόλις τρία (3) ορθοπεδικά χειρουργεία για όλη την πόλη. Την ίδια στιγμή, το Facebook πλημμύρισε από αναρτήσεις για εκατοντάδες νεογέννητα γατάκια. Η απάντηση του Δήμου σε αυτή την κρίση είναι 150 στειρώσεις θηλυκών γατών, χωρίς μάλιστα να διαθέτει ούτε μία (1) ειδική παγίδα για γάτες, ούτε τροφές, ούτε καν σημεία για νερό μέσα στον καύσωνα.
Αυταρχισμός και ποινικοποίηση της προσφοράς
Επιπλέον, η κορύφωση αυτού του θεσμικού κατήφορου είναι ο αυταρχισμός. Αντί η δημοτική αρχή Βόλου να συμμορφωθεί με τη νομοθεσία, απαντά με μια βιομηχανία μηνύσεων ενάντια σε απλούς, ευαισθητοποιημένους πολίτες και στα φιλοζωικά σωματεία που τολμούν να αναδείξουν την αλήθεια. Ωστόσο, η ποινικοποίηση της εθελοντικής προσφοράς και η προσπάθεια φίμωσης των πολιτών δεν πρόκειται να περάσουν.
Συμπερασματικά, η διαχείριση των αδέσποτων ζώων δεν είναι ζήτημα προαιρετικής φιλανθρωπίας, αλλά νομική υποχρέωση βάσει του Ν. 4830/2021. Είναι καιρός να αντιληφθούν στον Δήμο ότι ο «παράδεισός» τους υπάρχει μόνο στην ιστοσελίδα του Adopt Me. Στην πραγματική ζωή, πολίτες και ζώα βιώνουν την κόλαση της αδιαφορίας τους.
Με πληροφορίες απο το Κόσμος και Φύση
