Η φιλοζωία δεν είναι «κούφια» λόγια. Αποδεικνύεται κάθε στιγμή με τις πράξεις μας. Ομοίως, το να είμαστε καλοί κηδεμόνες για τον σκύλο μας δεν θέλει κόπο αλλά τρόπο .Με πιο απλά λόγια θέλει να έχουμε σαν άνθρωποι συγκεκριμένα χαρακτηριστικά
Η αρετή της ενσυναίσθησης
Πρώτον, ο καλός κηδεμόνας σκύλου χρειάζεται να μπορεί να μπει στη θέση του ζώου. Να αισθάνεται τα συναισθήματα του. Με άλλα λόγια απαιτείται να έχει ενσυναίσθηση. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για σπουδαία αρετή. Καθώς χτίζει καλές σχέσεις, με κατανόηση και ουσιαστική επικοινωνία. Ως εκ τούτου η επιλογή ζωής να υιοθετήσουμε έναν σκύλο χωρίς ενσυναίσθηση θα οδηγήσει σε μια σχέση προβληματική.
Υπευθυνότητα
Ένας κηδεμόνας σκύλου οφείλει να είναι υπεύθυνος απέναντι στο πλάσμα που εξαρτάται αποκλειστικά από αυτόν. Αυτό σημαίνει συγκεκριμένα ότι πρέπει να έχει συνείδηση των αναγκών του ζώου. Να φροντίζει να του παρέχει όσα χρειάζεται για να είναι ένας γερός και ευτυχισμένος σκύλος. Να μεριμνά για τη σωστή διατροφή του και να μην παραλείπει τον τακτικό κτηνιατρικό του έλεγχο. Ομοίως, να μεριμνά και για τις άλλες καθημερινές του ανάγκες. Το παιχνίδι ,τις βόλτες και την ασφάλεια του μέσα και έξω από το σπίτι. Με σεβασμό πάντα απέναντι και στους άλλους κηδεμόνες σκύλων και κατά συνέπεια στα άλλα ζώα. Δεν επιτρέπεται, για παράδειγμα, να μην έχουμε τον απόλυτο έλεγχο του σκύλου μας όταν είμαστε στο δρόμο μαζί του. Ότι και να κάνει ο σκύλος στη βόλτα υπεύθυνος είναι ο κηδεμόνας του.
Είναι θέμα παιδείας
Χωρίς αμφιβολία εάν ο σκύλος μας βρωμίζει στο πάρκο ή στο δρόμο δεν είναι αυτός υπεύθυνος. Ο κηδεμόνας του είναι υποχρεωμένος να μαζεύει τις ακαθαρσίες του ζώου. Κι αυτό δεν είναι θέμα μόνο βρωμιάς ή αισθητικής. Τα περιττώματα του σκύλου συντελούν στη μόλυνση του περιβάλλοντος. Είναι λοιπόν θέμα παιδείας και πολιτισμού Η σωστή συμπεριφορά μας εν προκειμένω δεν δίνει και δικαιώματα για επιθέσεις σε βάρος του ζώου που δεν φταίει σε τίποτα.. Μια υπεύθυνη συμπεριφορά του κηδεμόνα αποτρέπει όσους δεν αγαπούν τα ζώα να «χύνουν χολή» με την πρώτη ευκαιρία.
